ความเร่งรีบ

ของบางอย่างไม่ได้หายไปไหนมันแค่อยู่ในที่ที่เราไม่เคยจำได้ว่าเอามันวางไว้ตอนไหน ผมเคยคิดว่าตัวเองเป็นคนซุ่มซ่ามจนกระทั่งเริ่มสังเกตว่า ของที่หายบ่อยที่สุดมักเป็นของที่ผมใช้ตอนกำลังคิดเรื่องอื่นอยู่พร้อมกันกุญแจที่วางลงตอนคุยโทรศัพท์โทรศัพท์ที่วางไว้ตอนกำลังรีบของชิ้นเล็กๆ ที่ถูกปล่อยจากมือในจังหวะที่หัวไม่ได้อยู่ตรงนั้น มือทำหน้าที่ของมันได้ดีแต่ความจำกลับไม่ตามมา บางครั้งผมหาของชิ้นเดิมไม่เจอ ทั้งที่มั่นใจว่าเพิ่งเห็นมันเมื่อไม่กี่นาทีก่อนเดินวนอยู่ในห้องเดิม เปิดลิ้นชักเดิม มองโต๊ะเดิมจนเริ่มสงสัยว่าตัวเองมองข้ามอะไรไปหรือจริงๆ แล้ว…